wrzucony w inne życie w tych samych nieco znoszonych ciuchach
oglądam moje chmury płynące bezczelnie po cudzym nieba błękicie
mam dość zagadek i niepokojów, ja tylko chciałem zacząć od nowa
a świat wciąż sobie drwi i podsuwa powtórki starych ogranych seriali
zegarek w sercu czasem potrafi skutecznie zagłuszać mętne myśli
przypadkowy dowód tożsamości płynie ze mną po każdym ze światów
dotykam swojej blizny upewniając się że jestem wciąż tym samym
człowiekiem co potyka się o swoje myśli i gubi pośród metafor